Constantin Brâncuși

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.
Infotaula de personaConstantin Brâncuși

Cuir in eagar ar Wikidata
Ainm sa teanga dhúchais(fr) Constantin Brâncuși
(ro) Constantin Brâncuși
Beathaisnéis
Breith19 Feabhra 1876
Hobița (United Principalities of Moldavia and Wallachia)
Bás16 Márta 1959
83 bliana d'aois
Páras, An Fhrainc Cuir in eagar ar Wikidata
Áit adhlacthaReilig Montparnasse Cuir in eagar ar Wikidata
Faisnéis phearsanta
Ainm cleiteBrincusi, Constantin Cuir in eagar ar Wikidata
Grúpa eitneachAn Rómáinis
Scoil a d'fhreastail sé/síBucharest National University of Arts (en) Aistrigh
Beaux-Arts de Paris Cuir in eagar ar Wikidata
Gníomhaíocht
Réimse oibreDealbhóireacht
Suíomh oibre Páras
Livorno
București
An India
An Éigipt
Villefranche-sur-Saône
Nua-Eabhrac Cuir in eagar ar Wikidata
Gairmdealbhóir, maisitheoir, línitheoir, péintéir, grianghrafadóir, ealaíontóir cóimeála Cuir in eagar ar Wikidata
Tréimhse oibre1904 –  1956
Ball de
Acadamh na Rómáine (luach anaithnid–) Cuir in eagar ar Wikidata
SeánraEalaín theibí
GluaiseachtNua-aoiseachas, Tinerimea artistică (en) Aistrigh agus Nua-aoiseachas na Catalóine
Mac/iníon léinn de chuidWladimir Hegel, Dimitrie Gerota, Ion Georgescu, Antonin Mercié agus Auguste Rodin
Mac/iníon léinnHanna Ben Dov, Milița Petrașcu, Gheorghe Anghel, Alexandru Călinescu, Amedeo Modigliani, Romulus Ladea agus Isamu Noguchi
TeangachaAn Fhraincis
GníomhaireArtists Rights Society
Ghlac sé/sí páirt i
28 Meitheamh 1964Documenta III
11 Iúil 1959Documenta II (en) Aistrigh Cuir in eagar ar Wikidata
Saothar
Saothar suntasach
Suíomh a chartlainne

IMDB: nm5708357 Find a Grave: 4928 Cuir in eagar ar Wikidata

Dealbhóir a rugadh i bPestisani na Rómáine ab ea Constantin Brâncuşi (19 Feabhra 1876-16 Márta 1957). Ina shaothar cáiliúil Muză adormită (Bé ina Codladh, 1910) léirigh sé tionchar Rodin air. Réamhshampla ab ea é ar an-chuid snoíodóireachtaí sainiúla ubhchruthacha an-snasta uaidh.[1]

Tagairtí[cuir in eagar | athraigh foinse]

  1. Hussey, Matt (2011). "Constantin Brâncuşi". Fréamh an Eolais. Coiscéim. p. 88.