Jump to content

Páirtí an Phobail Eorpaigh

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.
Bosca Sonraí EagraíochtaPáirtí an Phobail Eorpaigh
(en) European People’s Party Cuir in eagar ar Wikidata
Sonraí
Ainm gearrEPP, PPE, EVP, PPE, PPE, PPE, EVP agus PPE Cuir in eagar ar Wikidata
Cineálpáirtí polaitíochta Eorpach
meiti-eagraíocht Cuir in eagar ar Wikidata
Idé-eolaíocht pholaitíochtacoimeádachas liobrálach
An Nualiobrálachas
daonlathas Críostaí
Eorpachas Cuir in eagar ar Wikidata
Ailíniú polaitíochtaar dheis ón lár Cuir in eagar ar Wikidata
Foirm dlí
Dáta a bunaíodh8 Iúil 1976
Gníomhaíocht
Ball deRegister of European Political Parties (en) Aistrigh (2017–) Cuir in eagar ar Wikidata
Rialachas corparáideach
Ceanncheathrú
UachtaránachtManfred Weber (2022–) Cuir in eagar ar Wikidata
ArdrúnaíThanasis Bakolas (en) Aistrigh (2022–) Cuir in eagar ar Wikidata
ÓgeagraíochtYouth of the European People's Party (en) Aistrigh Cuir in eagar ar Wikidata
Codanna
Parlaimint na hEorpa (2024)
Eile
Dath     Cuir in eagar ar Wikidata
Uimhir teileafón+32-2-2854140 Cuir in eagar ar Wikidata

Suíomh gréasáinepp.eu Cuir in eagar ar Wikidata
Facebook: epp.eu Twitter: EPP Instagram: insta_epp LinkedIn: european-people's-party Youtube: UCdKz03VXmyeXH9cWv4i2CNQ TikTok: epp.party Flickr: eppofficial Cuir in eagar ar Wikidata

Is páirtí polaitiúil Eorpach é Páirtí an Phobail Eorpaigh[1] (PPE) le páirtithe Críostaí-daonlathacha,[2] liobrálacha-coimeádach,[2] agus coimeádach[3][4]. Eagraíocht thrasnáisiúnta í, atá comhdhéanta de pháirtithe polaitíochta eile. Bunaithe ag páirtithe Dhaonlathaithe Críostaí go príomha i 1976, tá sé tar éis a bhallraíocht a leathnú ó shin chun páirtithe liobrálacha-coimeádach agus páirtithe eile a bhfuil dearcthaí polaitiúla lárnach deasach acu a chuimsiú. [4][5][6][7][8] Ar an 31 Bealtaine 2022, thogh an páirtí Manfred Weber ina Uachtarán, a bhí ina Spitzenkandidat de chuid an PPE in 2019 freisin.

Tá an PPE ar an bpáirtí is mó i bParlaimint na hEorpa ó 1999 agus sa Chomhairle Eorpach ó 2002 i leith. Is é an páirtí is mó sa Choimisiún Eorpach reatha é freisin. Is as an PPE Uachtarán an Choimisiúin Eorpaigh Ursula von der Leyen agus Uachtarán Pharlaimint na hEorpa Roberta Metsola. Bhí go leor de bhunaitheoirí an Aontais Eorpaigh freisin ó pháirtithe a bhunaigh an PPE níos déanaí. Lasmuigh den AE rialaíonn an páirtí tromlach i dTionól Parlaiminteach Chomhairle na hEorpa freisin.

Áirítear leis an PPE páirtithe móra ar dheis mar CDU/CSU na Gearmáine, Poblachtánaigh na Fraince, CD&V na Beilge, PNL na Rómáine, Fine Gael na hÉireann, Comhrialtas Náisiúnta na Fionlainne, Daonlathas Nua na Gréige, Forza Italia na hIodáile., Daon-Pháirtí (PP) na Spáinne, Ardán Cathartha na Polainne, Páirtí Daonlathach Sóisialta na Portaingéile agus Saoránaigh um Fhorbairt Eorpach na Bulgáire.

An tUachtarán Manfred Weber, Comhdháil PPE 2022 i Rotterdam
Ó chlé: Tindemans, Bukman agus Santer, iar-uachtaráin an PPE
Comhdháil Bonn PPE in 2009

De réir a shuíomh Gréasáin, is é an PPE “teaghlach pholaitiúil na lárnaigh dheasacha, a bhfuil a fhréamhacha domhain i stair agus i sibhialtacht mhór-roinn na hEorpa, agus [a] bhí ina cheannródaí ar an tionscadal Eorpach ó bunaíodh é”. [9]

Bunaíodh an PPE i Lucsamburg an 8 Iúil 1976 ar thionscnamh Jean Seitlinger ; Leo Tindemans, Príomh-Aire na Beilge ag an am, a d'éirigh leis bheith ina chéad Uachtarán ar an PPE; agus Wilfried Martens, a bhí ina Uachtarán ar an PPE agus ina Phríomh-Aire ar an mBeilg níos déanaí. Bhí an Secretariat International des partis démocratiques d'inspiration chrétienne, a bunaíodh i 1925, [10] na Nouvelles Equipes Internationales, a bunaíodh i 1946 [11] (nó 1948), agus Aontas Eorpach na nDaonlathaithe Críostaí, a bunaíodh sa bhliain 1965, .ann roimhe [11]

Go déanach sna 1990idí, rinne an polaiteoir Fionlannach Sauli Niinistö idirbheartaíocht ar chumasc den Aontas Daonlathach Eorpach (ADE), a raibh sé ina uachtarán air, isteach san PPE. I mí Dheireadh Fómhair 2002, scoir an ADE dá ghníomhaíochtaí tar éis don PPE a bheith glactha go foirmiúil ag ócáid speisialta in Estoril, an Phortaingéil. Mar aitheantas ar a chuid iarrachtaí, toghadh Niinistö ina Uachtarán Oinigh ar an PPE an bhliain chéanna.

Bhí seachtar Uachtarán ag an PPE:

Uimhir. Íomhá Ainm & sloinne Tréimhse oifige Páirtí Ballstát
1 Leo Tindemans

(1922–2014)
1976–1985 CVP
2 Piet Bukman

(1934–2022)
1985–1987 CDA
3 Jacques Santer

(born 1937)
1987–1990 CSV
4 Wilfried Martens

(1936–2013)
1990–2013

Teimpléad:Ref label
CD&V
5 Joseph Daul

(born 1947)
2013–2019 The Republicans
6 Donald Tusk

(born 1957)
2019–2022 Civic Platform
7 Manfred Weber

(born 1972)
2022– CSU
  1. IATE — Entry ID 118814”. IATE (Interactive Terminology for Europe). An tAontas Eorpach. Dáta rochtana: 2024-05-08.
  2. 2.0 2.1 Nordsieck (2019). “European Union”. Parties and Elections in Europe. Dáta rochtana: 30 May 2019.
  3. Slomp (26 September 2011). "Europe, A Political Profile: An American Companion to European Politics". ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-39182-8. Dáta rochtana: 20 September 2018. 
  4. 4.0 4.1 Tá ort na shonrú' 'teideal = agus' 'url = nuair a úsáideann {{ lua idirlín}}."". Reuters.
  5. José María Magone (2006). "The New World Architecture: The Role of the European Union in the Making of Global Governance". New York: Transaction Publishers. ISBN 978-0-7658-0279-8. 
  6. Vít Hloušek (2010). "Origin, Ideology and Transformation of Political Parties: East-Central and Western Europe Compared". London: Ashgate Publishing. ISBN 978-0-7546-7840-3. 
  7. Josep Maria Colomer (2008). "Comparative European Politics". London: Taylor & Francis. ISBN 978-0-415-43755-4. 
  8. Karl Magnus Johansson (2009). "How Unified Is the European Union?: European Integration Between Visions and Popular Legitimacy". Springer. ISBN 978-3-540-95855-0. 
  9. EPP | European People's Party”. Epp.eu. Cartlannaíodh an bunleathanach ar 1 September 2011. Dáta rochtana: 11 September 2011.
  10. Earráid leis an lua: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named CESvanhecke
  11. 11.0 11.1 Claey (1979). "Trans-European Party Groupings: Emergence of New and Alignment of Old Parties in the Light of the Direct Elections to the European Parliament". Government and Opposition 14 (4): 455. doi:10.1111/j.1477-7053.1979.tb00257.x.