Louis De La Bourdonnais
  | |
| Ainm sa teanga dhúchais | (fr) Louis-Charles Mahé de La Bourdonnais |
|---|---|
| Beathaisnéis | |
| Breith | c. 1796 La Réunion, An Fhrainc |
| Bás | 13 Nollaig 1840 43/44 bliana d'aois Londain, England |
| Áit adhlactha | Reilig Kensal Green |
| Gníomhaíocht | |
| Gairm | imreoir fichille |
| Mac/iníon léinn de chuid | Alexandre Deschapelles |
| Teangacha | An Fhraincis |
| Tír spóirt | an Fhrainc |
| Spórt | ficheall |
| Teaghlach | |
| Athair | Louis François Mahé de La Bourdonnais |
| Duine muinteartha | Bertrand-François Mahé de La Bourdonnais (seanathair athartha) |
   | |
Imreoir fichille Francach ab ea Louis-Charles de La Bourdonnais (1795–1840), a mheastar gurbh é an t-imreoir is láidre ar domhan go luath sa 19ú haois. Rugadh La Bourdonnais ar oileán Réunion san Aigéan Indiach i 1795. D’fhoghlaim sé ficheall in 1814 agus thosaigh sé ar an gcluiche dáiríre in 1818, ag imirt go rialta sa Café de la Régence i bPáras, lárionad tábhachtach Eorpach fichille san 18ú agus 19ú haois.[1] Taobh istigh de chúpla bliain bhí sé ar dhuine de na himreoirí is fearr sa Café.
B'éigean do La Bourdonnais a bheatha a thuilleamh mar imreoir fichille gairmiúil tar éis dó a shaibhreas a chailleadh ar mhargaí talún. D’imir sé i ré sular bunaíodh Craobh Fichille an Domhain, ach measadh gurbh é an t-imreoir is láidre ar domhan ó 1821 amach é go dtí a bhás sa bhliain 1840. Ba é an cluiche is cáiliúla sa tréimhse seo ná sraith cluichí a d'imir sé in aghaidh an imreora fichille Éireannaigh, Alexander McDonnell, sa bhliain 1834 agus a fheictear sa la atá inniu mar chluiche chraobh an domhain neamhoifigiúil.
D’éag La Bourdonnais gan phingin i Londain ar 13 Nollaig 1840, tar éis dó a bheith iallach air a shealúchais go léir a dhíol chun a chreidiúnaithe a íocadh, a chuid éadaí san áireamh.[2] Socraíodh a adhlacadh faoi urchar méaróige d'uaigh a sheaniomaitheoir McDonnell i reilig Kensal Green i Londain.[3]
Tagairtí
[cuir in eagar | athraigh foinse]- ↑ The Oxford Companion to Chess – David Hooper and Kenneth Whyld (1992) l. 56.
- ↑ Paul Metzner (1998). "Crescendo of the Virtuoso: Spectacle, Skill, and Self-Promotion in Paris during the Age of Revolution". Berkeley: University of California Press.
- ↑ Philip W Sergeant, A Century of British Chess, David McKay, 1934, l. 39.