Epictetus

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.
Jump to navigation Jump to search
Epictetus
Epictetus from L. Annaei Senecae philosophi Opera, 1605, title page detail.png
Saol
Eolas breithe Hierapolis (en) Aistrigh, 50
Náisiúntacht An tSean-Róimh
Grúpa eitneach Gréagaigh
Bás Nicopolis (en) Aistrigh, 138
Oideachas
Teangacha An tSean-Ghréigis
Múinteoirí Gaius Musonius Rufus (en) Aistrigh
Mic léinn Arrian (en) Aistrigh
Demonax (en) Aistrigh
Gairm
Gairm fealsamh
Gluaiseacht Stóchas

Tráill agus fealsamh ó Impireacht na Róimhe a ghlac le Stóchas ab ea Epictetus (Gréigis: Ἐπίκτητος, Epíktētos;c.50 –c.135 AD). [1] Rugadh é san Fhrigia, ríocht na Gréige, san Anatóil. Ba tráill a mháthair agus díoladh í le fear saibhir sa Róimh darb ainm Epaphroditos, rúnaí Néaró. Ciallaíonn an t-ainm a ceannaithe sa Ghréigis. Cé go raibh sé ina thráill, tugadh cead dó freastal ar ranganna fealsúnachta a chumGaius Musonius Rufus . Chuir sé sin feabhas ar a stádas. Scaoileadh Epictetus timpeall 68 agus thosaigh sé ag múineadh fealsúnachta, an tImpire Hadrianus ina measc. Cuireadh iallach ar Epictetus an Róimh a fhágáil chun dul annon go Nicopolis i 94 nuair a dhíbir Domitianus gach uile fhealsamh. Bhí tionchar an-láidir aige ar Marcas Áiréilias. [2]

An rud a dúirt sé[cuir in eagar | athraigh foinse]

Tá smacht orainn ar chorr rud, agus corr rud nach bhfuil. Tá tuairimí, impleachtaí, mianta agus aimhréidhe faoin ár gcumhacht; agus go dearbh, gach uile rud a ní sinn. Chan fhuil rogha againn i dtaobh an choirp, airgid, glóir nó rialtais. A mhalairt ar fad, na rudaí nach ndéanann sinn féin.

[3]

Tagairtí[cuir in eagar | athraigh foinse]

  1. Pedro P. Fuentes González. art. "Épictète", ann an R. Goulet, Dictionnaire des Philosophes Antiques III, Paris, CNRS, 2000, 106–151 ISBN 2-271-05748-5.
  2. Werner Sohn, Epictetus: Ein erzkonservativer Bildungsroman mit liberalen Eselsohren, Norderstedt, BoD, 2010 ISBN 978-3-8391-5231-7.
  3. Res quaedam in potestate nostra sunt, quaedam non sunt. In nostra potestate est opinio, appetitio, desiderium, averatio; et, ut uno complectar verbo, quaelibet nostrae actiones. Nostri arbitrii non sunt corpus, pecunia, gloria, imperia: ad summam, ea quae ipsi non agimus, omnia.