Diarmaid Ó Donnabháin Rosa

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.
Jump to navigation Jump to search
Diarmaid Ó Donnabháin Rosa
Jeremiah O'Donovan Rossa.jpg
ball den 20ú Parlaimint sa Ríocht Aontaithe

Samhain 27, 1869 - Feabhra 10, 1870
District: Tiobraid Árann
Election: UK Parliamentary by-election (en) Aistrigh
Saol
Eolas breithe Ros Ó gCairbre, Meán Fómhair 10, 1831
Náisiúntacht Éire
Bás Oileán Staten, Nua Eabhrac, Meitheamh 29, 1915
Áit adhlactha Reilig Ghlas Naíon
Muintir
Céile/Céilí Mary O'Donovan Rossa (en) Aistrigh
Oideachas
Teangacha An Béarla
Gairm
Gairm polaiteoir agus eagarthóir
Áit oibre Londain
Ballraíocht Bráithreachas na Poblachta

Ba réabhlóidí Éireannach as Iarthar Chorcaí é Diarmaid Ó Donnabháin Rosa (10 Meán Fómhair,[fíoras?] 1831 - 29 Meitheamh, 1915), nó Jeremiah O’Donovan Rossa as Béarla.

Saol[cuir in eagar | athraigh foinse]

Ba é a bhunaigh Cumann an Fhéinics, gluaiseacht cheannairceach Éireannach (1858) as ar fhás Bráithreachas na Poblachta níos déanaí. Cuireadh i bpríosún é go minic mar gheall ar an mbaint a bhí aige le gluaiseacht na bhFiníní, agus díbríodh as Éirinn é faoi dheireadh in 1871.

Chuir sé faoi i Nua-Eabhrac agus ba é a d’eagraigh na feachtais bhuamála i gcoinne chathracha Shasana a mhair ar feadh roinnt blianta. Rinne rialtas na Breataine iarracht é a eiseachadadh ach níor éirigh leo. Lámhach bean Shasanach, Yseult Dudley, é in 1885 lasmuigh dá oifig in aice le Broadway, ach tháinig sé slán. Chreid a lucht leanúna gur ar ordú ó Rialtas na Breataine a rinne sí an t-ionsaí seo.

Tugadh cead do Ó Donnabháin filleadh ar Éirinn i 1894, agus arís i 1904. Rinne "Saoránach" de chathair Chorcaí de i 1904, rud a léirigh go raibh tacaíocht mhór aice ina cheantar dúchais. D’fhill sé ar Mheiriceá agus bhí sé an-tinn sna blianta deireanacha dá shaol. D’éag sé in ospidéal in Oileán Staten ar an 29 Meitheamh 1915.

óráid cois uaighe, Sochraid Dhiarmada Uí Dhonnabháin Rosa, Lúnasa 1915

Oidhreacht[cuir in eagar | athraigh foinse]

Ba mhór an tábhacht shiombalach a bhain lena thórramh. Tugadh a chorp ar ais go hÉirinn agus cuireadh é i Reilig Ghlas Naíon.

Ba é Pádraig Mac Piarais a thug an óráid os cionn uaighe, ceann de na hóráidí ba cháiliúla i stair na hÉireann.

Bhí Éirí Amach na Cásca á bheartú ag an am agus d’úsáid Bráithreachas na Poblachta an ócáid chun an náisiúnachas a ghríosadh sa phobal.[1]

Féach freisin[cuir in eagar | athraigh foinse]

Tagairtí[cuir in eagar | athraigh foinse]