Éadbhard II Shasana

Éadbhard II Shasana
	;
Ainm sa teanga dhúchais	(en) Edward II
Beathaisnéis
Breith	25 Aibreán 1284; Caisleán Caernarfon, Wales
Bás	21 Meán Fómhair 1327 ; 43 bliana d'aois; Caisleán Berkeley, England
Siocair bháis	Dúnbhású (Aisficse)
Áit adhlactha	Ardeaglais Gloucester
Monarc Ríocht Shasana
	7 Iúil 1307 – 25 Eanáir 1327 (éirí as) ; ← Éadbhard I Shasana – Éadbhard III Shasana →
Tiarna Éireann
	7 Iúil 1307 – 25 Eanáir 1327
Faisnéis phearsanta
Reiligiún	An Chríostaíocht
Gníomhaíocht
Gairm	uasal, monarc
Teangacha	Béarla
Eile
Teideal uasal	Monarc Ríocht Shasana (1307–1327); Diúc na hAcatáine (1306–); Iarla Chester (1301–); Prionsa na Breataine Bige (1301–); Count of Ponthieu (en) (1290–); Diúc
Teaghlach	Teaghlach na bPlantaigíneach
Céile	Isabella na Fraince (1308–1327), bás an duine
Páiste	Éadbhard III Shasana, Joan an Túir, Eleanor Woodstock, John Eltham, Iarla Chorn na Breataine, Adam FitzRoy, leanbh a saolaíodh lasmuigh de chuing an phósta
Athair	Éadbhard I Shasana agus Eleanor na Caistíle
Siblín	Elizabeth of Rhuddlan, Mary Woodstock, Margaret Shasana, Anraí Shasana, Thomas Brotherton, Céad Iarla Norfolk, Alphonso, Iarla Chester, Edmund Woodstock, Céad Iarla Kent, Joan Acre agus Eleanor Shasana, Cuntaois Bar
Croineolaíocht
24 Feabhra 1308	corónú (Abtheach Westminster)

Bhí Éadbhard II (25 Aibreán 1284 – 21 Meán Fómhair 1327, ar a dtugtar Éadbhard Chaernarfon freisin, ina Rí ar Shasana ó 1307 go dtí gur bhriseadh as oifig é in Eanáir 1327. An ceathrú mac ag Éadbhard I, rinneadh Éadbhard ina oidhre ar an ríchathaoir tar éis bhás a dhearthár níos sine Alphonso. Ag tosú sa bhliain 1300, bhí Éadbhard in éineacht lena athair ar fheachtais míleata chun Albain a cheansú, agus sa bhliain 1307 rinneadh ridire de i searmanas mór ag Mainistir Westminster. Tháinig Éadbhard i gcomharbacht ar an ríchathaoir níos déanaí an bhliain sin, tar éis bhás a athar. Sa bhliain 1308, phós sé Isabella na Fraince, iníon leis an Rí cumhachtach Pilib IV (Philippe le Bel), mar chuid d'iarracht fadtréimhseach chun an teannas idir corónacha Shasana agus na Fraince a réiteach.

Tharraing sé achrann go minic, mar nach mbíodh sé ag tabhairt airde ar mhianta agus ar thoil na n-uaisle agus dúnmharaíodh é ar deireadh. Tháinig a mhac, Éadbhard III, i gcomharbacht air.