Lus na páise

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.
Jump to navigation Jump to search
Lus na páise
Maracuja (P. edulis f. flavicarpa)
Maracuja (P. edulis f. flavicarpa)
Aicmiú eolaíoch
Fearann:Eukaryota
Ríocht:Plantae
Aicme:Eudicotyledonae
Ord:Malpighiales
Fine:Passifloraceae
Fofhine:Passifloroideae
Géineas:Passiflora
Speicis
''P. herbertiana''
''P. quadrangularis''
''P. caerulea''
''P. alata''
''P. ×exoniensis''
''P. tarminiana''
''P. laurifolia''
''P. citrina''
''P. pinnatistipula''
''P. vitifolia''
''P. aurantia''
''P. incarnata''
''P. edulis f. flavicarpa''
''P. edulis''
''P. miniata''
''P. racemosa''
''P. capsularis''
''P. ligularis''
''P. antioquensis''
''P. × belotii''
''P. × violacea''
''P. subpeltata''

Is géineas é Passiflora, ar a dtugtar lusanna na páisefíniúnacha na páise freisin, de thart ar 550 speiceas de phlandaí bláthanna, an géineas tíopa na fine Passifloraceae.

Is fíniúnacha teannóg-iompartha den chuid is mó iad, agus toircrainn iad cuid acu. Is féidir leo a bheith adhmadachluibheach. Táirgeann na bláthanna seo bláthanna rialta agus de ghnáth bláthanna péacacha le Corónacha sainiúla. Tá an bláth peintiméarach agus tagann torthaí neamhoscailteach le go leor síolta orthu agus iad ag aibiú.

Dáileadh[cuir in eagar | athraigh foinse]

Tá dáileadh pailéathrópaiceach den chuid is mó ag na Passiflora, murab ionann agus a fhine Passifloraceae, a chuimsíonn níos mó speiceas ón Sean-Domhan (mar an ghéineas Adenia). Tá formhór mór na bPassiflora le fáil i Meicsiceo, i Meiriceá Láir agus i Meiriceá Theas, cé go bhfuil ionadaithe breise sna Stáit Aontaithe, in Oirdheisceart na hÁise, agus san Aigéine.[1] Leantar ag aithint speicis nua: mar shampla, ní raibh P. xishuangbannaensis agus P. pardifolia ar eolas ag an bpobal eolaíochta ach ó 2005 agus 2006, faoi seach.


Passiflora foetida

Tagairtí[cuir in eagar | athraigh foinse]

  1. Krosnick, S.E. (2013). "New insights into the evolution of Passiflora subgenus Decaloba (Passifloraceae): phylogenetic relationships and morphological synapomorphies". Systematic Botany 38 (3): 692–713. doi:10.1600/036364413x670359.