Marcasanacht
Is téarma é marcasanacht a úsáidtear i luibheolaíocht chun cur síos a dhéanamh ar dhuilleoga na gcrann agus na dtor duillsilteach a fhanann, tar éis don tréimhse fáis a bheith críochnaithe agus dath na nduilleog a bheith athraithe, ar an gcrann den chuid is mó le linn an tséasúir fhuair (an fhómhair agus an gheimhridh) go dtí go dtiocfaidh na duilleoga nua chun cinn go praiticiúil san earrach dar gcionn. Is iad na crainn a léiríonn an tréith seo de ghnáth ná ná darach[1] amhail an dair Phiréineach (Quercus pyrenaica), dair na Portaingéile (Quercus faginea), crainn feá iomadúla (Fagus sylvatica) agus crainn shleamhna ( Carpinus ).
Sna daracha Quercus palustris agus Quercus coccinea críochnaítear an scoitheadh san earrach. I roinnt speiceas, féadfaidh an peitín fanacht beo i rith an gheimhridh, agus i speicis eile bíonn na duilleoga marcasanacht mar gheall ar sioc nó lotnaidí a thriomú sula mbíonn an scoitheadh iomlán críochnaithe.
Tagairtí
[cuir in eagar | athraigh foinse] | Is síol planda é an t-alt seo. Cuir leis, chun cuidiú leis an Vicipéid. Má tá alt níos forbartha le fáil i dteanga eile, is féidir leat aistriúchán Gaeilge a dhéanamh. |