Jean-Étienne Liotard
| Beathaisnéis | |
|---|---|
| Breith | 22 Nollaig 1702 an Ghinéiv |
| Bás | 12 Meitheamh 1789 86 bliana d'aois an Ghinéiv |
| Gníomhaíocht | |
| Gairm | péintéir, maisitheoir |
| Seánra | Portráid |
| Mac/iníon léinn | Louis-Ami Arlaud-Jurine |
| Teangacha | An Fhraincis |
| Saothar | |
Saothar suntasach
| |
| Teaghlach | |
| Céile | Marie Fargues (en) |
| Páiste | Jean-Étienne Liotard |
| Athair | Antoine Liotard |
| Siblín | Jean Michel Liotard |
Péintéir, pastalaí, déantóir priontaí, teoiriceoir ealaíne agus agus margaire ealaíne, de chuid na Ginéive ab ea Jean–Étienne Liotard (22 Nollaig 1702 – 12 Meitheamh 1789). Rugadh i bPoblacht na Ginéive é mar mhac le Úgónaigh Francacha a bhí ar deoraíocht, agus chaith sé formhór a shlí bheatha ag obair i gcathracha ar nós na Róimhe, Iostanbúl, Páras, Vín, Londain, Amstardam agus cathracha eile. Is fearr aithne air as a phortráidí mionsonraithe, thar a bheith nádúrtha i bpaistéil agusagus radhairc Oirthearachacha den saol sa Tuirc. Mar theoiriceoir ealaíne scríobh sé an Traité des Principes et règles de la Peinture (Tráchtas ar Phrionsabail agus Rialacha na Péintéireachta) inar áitigh sé gur cheart don phéintéireacht a bheith ina scáthán ar an dúlra.

Beathaisnéis
[cuir in eagar | athraigh foinse]Rugadh Liotard sa Ghinéiv mar mhac Antoine, ceannaí agus saoránach de chuid na Ginéive, agus Anne Sauvage.[1] Ba Phrotastúnaigh Fhrancacha iad a thuismitheoirí, a theith go dtí an Ghinéiv tar éis 1685.[5] Bhí deartháir cúpla aige darbh ainm Jean-Michel (1702–1796), a rinneadh dealbhóir agus greanadóir de. Chuir Jean-Étienne Liotard tús lena chuid staidéir ealaíne sa Ghinéiv faoin bpéintéir miondealbh Daniel Gardelle, agus ina cheardlann rinne sé staidéar ar phéintéireacht chruain agus miondeannaireacht.[2] Tháirg sé roinnt portráidí a léirigh a chuid tallainne.[3]

Ní dhearna sé staidéar le Gardelle ach ar feadh thart ar cheithre mhí agus d'fhág sé i 1725 go Pháras áit ar chláraigh sé i gceardlann an péintéir miondealbh Jean-Baptiste Massé. D'fhan sé ann ar feadh trí bliana agus le linn na tréimhse sin rinne sé go leor cóipeanna; ní mar phrintíseach a bhí sé faoi Mhassé, ach mar fhostaí (allouage). Timpeall na bliana 1728, bhunaigh sé a cheardlann féin.
Sa bhliain 1732, chuir sé pictiúr isteach don duaischomórtas péintéireachta a d'eagraigh 'Académie royale de peinture et de sculptur'(" Acadamh Ríoga na Péintéireachta agus na Dealbhóireachta ") ar an ábhar éigeantach don bhliain sin: Síneann an tArdsagart claíomh Ghóiliat do Dháiví. Níor bhuaigh a iontráil aon duais.
Timpeall an ama seo, phéinteáil sé níos mó cruan ná pastal. Tháirg sé roinnt priontaí portráide de Voltaire agus Fontenelle a d'fhógair sé sna meáin áitiúla.
Sa bhliain 1735, thaistil sé le Louis Philogène Brûlart, ambasadóir na Fraince go Napoli agus an Róimh. Sa Róimh phéinteáil sé portráidí an Phápa Cléimeans XII agus roinnt cairdinéal eile. Lena chois sin, 1737, rinne sé pastail chaillte de Shéamas Proinsias Éadbhard Stiúbhart a bhí ar deoraíocht, an tÉilitheoir Seacaibíteach ar ríchathaoireacha Shasana, na hÉireann agus na hAlban, agus dá chlann mhac.
Sa bhliain 1738, chuaigh sé in éineacht lei an Tiarna Dhún Canannn go Cathair Chonstaintín, áit ar oibrigh sé ar feadh na gceithre mbliana ina dhiaidh sin.[4]
Saothair roghnaithe
[cuir in eagar | athraigh foinse]- Richard Pococke, 1738–39, ola ar chanbhás
- Portráid d' Ard-Visír Turcach, is dócha Hekimoğlu Ali Pasha, , pastal ar pháipéar
- An Cailín Seacláide, 1743–1744
- Jeanne-Elisabeth de Sellon, , pastal ar phár
- An Banimpire Maria Theresia, 1747, cruan ar chopair
- Portráid deMademoiselle Jacquet, , pastal ar phár
- Portráid de Maurice de Saxe, 1748, pastal ar phár
- Féinphortráid , pastal
- Marie Adélaïde na Fraince Feisteas Turcach, 1753, ola ar chanbhás
- An bricfeasta 1754, pastal ar véilim
- Maria Frederike van Reede-Athlone, 1755–56, pastal ar véilim
- Portráid de dr François Tronchin, 1757, pastal ar phár.Tronchin ag féachaint ar an mbean sa leaba, le Rembrandt
- Ami-Jean de la Rive, , pastal ar pháipéar
- Portráid de Bhean Óg, pastal
- Portráid de Mrs. François Tronchin (née Anne-Marie Fromaget), 1758
- Portráid de Bhanphríonsa na Breataine Móire, 1754
- Marianne Liotard . Ag coinneáil bábóige, 1765
- Féinphortráid de Liotard ag gáire, 1770, ola ar chanbhás
- Féinphortráid, ar a dtugtar "an lámh ar an smig"", c. 1770
- Ábhar neamhbheo, Foireann taeghréithe, 1781–83, ola ar chanbhás
Tagairtí
[cuir in eagar | athraigh foinse]- ↑ Renée Loche, Dictionnaire historique de la Suisse, version of 24.03.2009
- ↑ Jeffares, Neil (29 April 2025). “LIOTARD, Jean-Étienne, Dictionary of pastellists before 1800”. Dáta rochtana: 18 June 2025.
- ↑ Liotard, Jean-Étienne. Benezit Dictionary of Artists. 16 March 2021. Oxford University Press. Date of access 18 June 2025
- ↑ Baetjer, Katharine, and Marjorie Shelley. 2011. Pastel Portraits: Images of 18th-century Europe. New Haven, Conn: Yale University Press. p. 12. ISBN 9780300169812.
| Is síol faoi dhuine Eilvéiseach é an t-alt seo. Cuir leis, chun cuidiú leis an Vicipéid.
Má tá alt níos forbartha le fáil i dteanga eile, is féidir leat aistriúchán Gaeilge a dhéanamh. |