Iaidíd airgid

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.
Jump to navigation Jump to search
Iaidíd airgid
AgI sample.jpg Silver-iodide-3D-balls.png
Aitheantóirí
PubChem 6432717
Airíonna
Foirmle mhóilíneach AgI
Mais mhóilíneach 234,77 g·mol−1
Dealramh Criostail sholadach bhuí
Guaiseacha
NFPA 704 Nfpa h2.pngNfpa f0.pngNfpa r0.png

Comhdhúile neamhorgánach is ea Iaidíd airgid leis an bhfoirmle AgI. Tá an chomhdhúil ina solaid gheal buí, ach is minic go mbíonn eisíontaisí d'airgead miotalach i samplaí a thagann dathú liath di. Tarlaíonn an truailliú airgid toisc go bhfuil AgI an-fhótamhothálach. Baintear leas as an airí seo i ngrianghrafadóireacht airgid-bhunaithe. Úsáidtear iaidíde airgid freisin mar antaiseipteán agus i síolú scamall.

Struchtúr[cuir in eagar | athraigh foinse]

Tá an struchtúr a nglacann iaidíd airgid teocht-spleach:[1]

  • Faoi 420 K, tá an β-phas d' AgI, leis an struchtúr vuirtsíte cobhsaí. Tugtar iadairgirít ar an chéim seo den mhianraí sa nádúr .
  • Os cionn 420 K, éiríonn an α-phas níos cobhsaí. Tá struchtúr ma móitífe seo corp-lárnaithe ciúbach a bhfuil na hionaid airgid a dáilithe go randamach idir 6 láithreáin ochtaihéidreach, 12 teitrihéidreach agus 24 tríogánach.[2] Ag an teocht seo,  is féidir leis na hiain Ag+, bogadh go tapa tríd an soladach, ag ligean mear-ian sheoladh. Léiríonn an t-aistriú idir na foirmeacha β agus α leá na fothlaitíse airgid (caitian). Tá eantrópachta an chomhle i gcomhair α-AgI thart ar leath na heantrópachta den clóiríd sóidiam (soladach ianach tipiciúil). Is féidir é seo a réasúnú ag smaoineamh go bhfuil an laitís chriostalacha AgI "leáite go pointe áirithe " cheana san t-aistriú idir na polamoirf α agus β.
  • Bíonn y-phas meiteachobhsaí  ann chomh maith faoi bhun 420 K leis an  struchtúr sincbhleinde.

Tagairtí[cuir in eagar | athraigh foinse]

  1. Binner, J. G. P. (2006). "Citation is missing a title. Either specify one, or click here and a bot will try to complete the citation details for you. {{{title}}}" (PDF). Journal of Thermal Analysis and Calorimetry 84 (2): 409–412. doi:10.1007/s10973-005-7154-1. 
  2. Hull, Stephen (2007). "Superionics: crystal structures and conduction processes". Rep. Prog. Phys. 67: 1233–1314. doi:10.1088/0034-4885/67/7/R05.