Hans Scholl

Hans Scholl
	;
Beathaisnéis
Breith	22 Meán Fómhair 1918; Ingersheim an der Jagst
Bás	22 Feabhra 1943 ; 24 bliana d'aois; Príosún München
Siocair bháis	Pionós an bháis (Dícheannadh)
Áit adhlactha	reilig sa Perlacher Forst, 73-1-18 48° 05′ 50″ N, 11° 35′ 58″ E / 48.097342°N,11.599478°E
Faisnéis phearsanta
Reiligiún	Liútarachas
Scoil a d'fhreastail sé/sí	Ollscoil Ludwig Maximilian, München
Gníomhaíocht
Gairm	síochánaí, medical student (en) , trodaí frithbheartaíochta, saighdiúir
Ball de	Weiße Rose
Teangacha	An Ghearmáinis
Ealaíontóirí gaolmhara	Sophie Scholl: Hans and Sophie Scholl (en)
Teaghlach
Athair	Robert Scholl agus Magdalena Scholl
Siblín	Inge Scholl, Sophie Scholl agus Werner Scholl

Ba mhac léinn é Hans Scholl ( Ingersheim, 22 Meán Fómhair, 1918 – München, 22 Feabhra, 1943 a bhí ina bhall de Fhriotaíocht na Gearmáine i gcoinne an Naitsíochais, le linn an Dara Cogadh Domhanda, agus crann taca an ghrúpa Die Weiße Rose (an Rós Bán). Dícheannadh é in éineacht lena dheirfiúr agus baill eile den ghrúpa.^[1]

Beathaisnéis

Rugadh Hans Scholl i dteaghlach Liútarach meánaicmeach i München. Ina dhéagóir, in aghaidh chomhairle a athar, a raibh gráin aige ar an Naitsíochas, chuaigh Hans isteach in Die Hitlerjugend (Ógra Hitler) . Níorbh fhada gur tháinig díomá air le réimeas na Naitsithe, agus é ag breathnú ar a fhoréigean follasach agus a údarásachas. Ó 1939 i leith, rinne sé staidéar ar leigheas in Ollscoil München agus dhiúltaigh sé páirt a ghlacadh i ngníomhaíochtaí a thacaigh le réimeas Hitler, agus b'fhearr leis a bheith i gcuideachta daoine óga eile a bhí i gcoinne an rialtais.

Nuair a thosaigh an Dara Cogadh Domhanda, cuireadh i mbun seirbhíse mar chúntóir leighis é agus é fós ina mhac léinn ollscoile, ach ní go dtí an 22 Meitheamh 1942 a cuireadh é chun fónaimh in ospidéil mhíleata den "Fronta Thoir" sa Rúis agus san Úcráin ar feadh cúpla mí go dtí an 22 Meitheamh 1942, áit a bhféadfadh sé sonraí a fhoghlaim faoi choireanna cogaidh an SS .

Ar ais sa Ghearmáin, chuaigh Hans Scholl isteach i ngluaiseacht fhrithbheartaíochta fhulangach ar a dtugtaí Die Weiße Rose (Gaeilge: An Rós Bán), ag priontáil bileog agus paimfléad frith-Naitsíoch le le dáileadh go rúnda i München. Nuair a tháinig na póilíní air ag an ngníomhaíocht seo an 18 Feabhra 1943, gabhadh é in Ollscoil München in éineacht lena dheirfiúr, Sophie Scholl .

Sa triail achomair os comhair Chúirt an Phobail ( Volksgerichtshof ), gearradh pianbhreith báis ar Hans agus Sophie as tréas, nuair a tháinig ábhar na bpaifléad a gabhadh ó na Scholl chun solais, inar iarradh ar an bpobal sibhialta Gearmánach seasamh in aghaidh an rialtais agus inar tugadh cuntas ar an bhforéigean a rinne an SS san Oirthear..

An lá sular dícheannadh é, dúirt Hans Scholl leis an mBreitheamh Roland Freisler, Naitsí fanaiceach, "I gceann tamaill bhig, is tusa a bheidh inár n-áitne." Cuireadh chun báis é ar an 22 Feabhra 1943, i ndiaidh a dheirféar, i bPríosún Stadelheim, ag an chéastúnach Johann Reichhart.

Scannáin

Die weiße Rose (Michael Verhoeven)
Sophie Scholl - Die letzten Tage, ainmnithe le haghaidh Oscar don scannán eachtrach is fearr.

Litríocht

Inge Scholl: Die Weiße Rose . Fischer Verlag, Frankfurt am Main 1994, ISBN 3-596-11802-6
Harald Steffahn: Die Weiße Rose . Rowohlt, Reinbek 1992, ISBN 3-499-50498-7
Fritz Schmidt: In Ulm, um Ulm und um Ulm herum. 1933–1938, in: ders., dj.1.11- Triológ. Éadan 2005
Eckard Holler: Hans Scholl zwischen Hitlerjugend und dj.1.11 – Die Ulmer Trabanten . Verlag der Jugendbewegung

Féach freisin

Geschwister-Scholl-Preis, duais liteartha a bunaíodh chun cuimhne aige: Duais Scholl Brothers

Tagairtí

↑ Teimpléad:Cita web

Naisc sheachtracha

[BBC2-1] Teimpléad:Cita web

[1]