Hymni i Flamurit

Ón Vicipéid, an chiclipéid shaor.

Is é Hymni i Flamurit amhrán náisiúnta na hAlbáine. Chum an file Albáineach Aleksander Stavre Drenova na focla. D'fhoilsíodh don chéad uair é i Liria e Shqipërisë (as Gaeilge: Saoirse an Albáin), nuachtán Albánach i Sóifia na Bulgáire i 1912. Chlóbhuaileadh é níos déanaí i mbailiú dánta le Drenova le teideal Ëndra e lotë (i nGaeilge: Aislingí agus deoirí), a fhoilsíodh i mBúcairist.

Chum Ciprian Porumbescu, cumtóir Rómanach, an ceol.

Ainmneacha[athraigh | edit source]

Ba é an bunteideal, a d'uchtadh i 1912, Betimi mi flamur (Geall dár mbratach). Sa bhunreacht Albánach, is Rreth Flamurit të Përbashkuar (Aontaithe timpeall na brataigh) an ainm don amhrán anois. Sin freisin an chéad líne don amhrán. Uaireanta, úsáitear an ainm Hymni Kombëtar (Amhrán Naisiúnta)

Nótá: Is ainm fresin don dán le Fan S. Noli é Hymni i Flamurit.

Liricí[athraigh | edit source]

I rith an ré cummanachas, a daoradh cleachtadh reiligiún san Albán, ní raibh an deireadh véarsa ag an amhrán. Bhí aon véarsa níos mó ag an mbundán.

Hymni i Flamurit (as Albánachas) Geall don Bhratach (as Gaeilge)
Rreth flamurit të përbashkuar, Aontaithe timpeall na brataigh,
Me një dëshirë dhe një qëllim, Le saint amháin agus cuspóir amháin,
Të gjithë Atij duke iu betuar, Geallaimis ár bhfocail ónóire.
Të lidhim besën për shpëtim. Chun troid chun ár slánú.
Prej lufte veç ay largohet, Níl sé ach an duine a rugadh mar fhealltóir,
Që është lindur tradhëtor, a iompaíonn an gleic.
Kush është burrë nuk friksohet, An duine a bheith crógach, níl eagla air,
Po vdes, po vdes si një dëshmor. Ach teipeann air, mairtíreach don ábhar.
Në dorë armët do t'i mbajmë, Le géag i lámh, fanfaimid,
Të mbrojmë Atdheun në çdo vënd, Chun ár athairtír a chosant timpeall faoi.
Të drejtat tona ne s'i ndajmë, Ár gcearta, ní oidhrímid,
Këtu armiqtë s'kanë vënd. Níl áit ag naimde ansin.
Se Zoti vet e tha me gojë, Mar dúirt Dia é féin,
Që kombe shuhen përmbi dhé, go dtéann tíortha as radharc,
Po Shqipëria do të rrojë, Ach mhaireann an Albán,
Për të, për të luftojmë ne. Toisc go dtroidimid di.

Buntéacs an dáin[athraigh | edit source]

Rreth flamurit te përbashkuar
me një dëshire dhe një qëllim
Të gjith atje duk' ju betuar
Të lidhim besën për shpëtim

Prej lufte vec ay largohet
Që është lindur tradhëtor
Kush është burrë nuk frikohet
po vdes, po vdes si një dëshmor

Në dorë armët t'i mbajmë
Të mbrojmë atdhenë në çdo kënt,
Të drejtat tona ne s'i ndajmë;
Këtu armikët s'kanë vënt

Se zoti vetë e tha me gojë
Që kombet shuhen përmi dhé
Po Shqipëria do të rojë:
për të, për të luftojmë ne!

O flamur, flamur shënj' e shënjtë
Te ty betohemi këtu,
Për Shqipërin' atdhen' e shtrenjtë
Për nder edhe lavdimn' e tu.

Trim burrë quhet dhe nderohet
Atdheut kush iu bë therror
Për jet ay do të kujtohet
Mi dhet, mi dhet si një shenjtor

Nasc seachtrach[athraigh | edit source]